Παναγία
Δέσποινα Θεοτόκε, η μόνη καθαρωτάτη ψυχή τε και σώματι, η μόνη
κατοικητήριον όλη γενομένη της όλης χάριτος του Παναγίου Πνεύματος,
καντεύθεν και αυτάς τας αύλους και αγγελικάς Δυνάμεις ασυγκρίτως
υπερβάσα τη καθαρότητι και τω αγιασμώ της ψυχής και του σώματος.
Έπιδε επ’ εμέ τον εναγή και ακάθαρτον και ρερυπωμένον και ψυχήν και σώμα τω μολυσμώ της εμπαθούς και ενηδόνου ζωής μου.
Κάθαρόν μου την εμπαθή διάνοιαν και άγνισον διόρθωσόν μου τους
πεπλανημένους και τετυφλωμένους λογισμούς ρύθμισον και παιδαγώγησόν μου
τας αισθήσεις, ελευθέρωσόν με της τυραννούσης κακίας και αισχράς
συνηθείας των ακαθάρτων προλήψεων και παθών.
Στήσόν μου πάσαν την κατ’ ενέργειαν αμαρτίαν και δώρησαί μοι νήψιν και
διάκρισιν τω εσκοτισμένω και ταλαιπώρω νοϊ προς διόρθωσιν των οικείων
σφαλμάτων τε και πτωμάτων, ίνα του σκότους της αμαρτίας απαλλαγείς,
καταξιωθώ δοξάζειν και ανυμνείν εν παρρησία, σε την μόνην αληθινήν
Μητέρα του αληθινού φωτός, Χριστού του Θεού ημών.
Υπεραγία
Θεοτόκε Παρθένε, σκέπε με, και διαφύλαττε τον δούλο σου από παντός
κακού ψυχής τε και σώματος, και από παντός εχθρού ορατού και αοράτου.
Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά σου. Ευλογημένη συ εν γυναιξί
και ευλογημένος ο καρπός της κοιλιάς σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών
ημών. Χαίρε και ευφραίνου, Θεοτόκε Παρθένε, και πρέσβευε υπέρ του δούλου
σου Κυρία και Δέσποινα των Αγγέλων και Μήτηρ των χριστιανών, βοήθησόν
μοι τω δούλω σου. Ω Μαρία παναμώμητε, χαίρε νύμφη ανύμφευτε, χαίρε η
χαρά των θλιβομένων και η παραμυθία των λυπουμένων.
Χαίρε η τροφή των πεινώντων και ο λιμήν των χειμαζομένων, χαίρε των
αγίων αγιωτέρα και πάσης κτίσεως τιμιωτέρα, χαίρε του Πατρός αγίασμα,
του Υιού το σκήνωμα, και του Αγίου Πνεύματος το επισκίασμα. Χαίρε του
πάντων Βασιλέως Χριστού του Θεού ημών το τερπνόν
παλάτιον,
χαίρε η Μήτηρ των ορφανών και η βακτηρία των τυφλών, χαίρε το καύχημα
των χριστιανών και των προσκαλουμένων σε ο έτοιμος βοηθός.
Παναγία Δέσποινά μου, φύλαξόν με υπό την σκέπην σου, ότι εις τας
παναχράντους χείρας σου παρατίθημι το πνεύμα μου. Γενού βοηθός και σκέπη
της ψυχής μου εν τη φοβερά ημέρα της κρίσεως, και πρέσβευε υπέρ εμού
του αναξίου ίνα εισέλθω καθαρός και αγνός εις τον Παράδεισον.
Μη απορρίψης με, Κυρία μου, τον δούλον σου, αλλά βοήθησόν μοι, και δος
μοι το συμφέρον της αιτήσεως. Λύτρωσαί με παντός κινδύνου, επιβουλής,
ανάγκης και ασθενείας, και δώρησαί μοι προ του τέλους μετάνοιαν, ίνα
σωζόμενος τη μεσιτεία και βοηθεία σου, εν μεν τω παρόντι βίω από παντός
εχθρού ορατού και αοράτου, πορευόμενος θεαρέστως εν τοις θελήμασι του
αγαπητού σου Υιού και Θεού ημών, εν δε τη φοβερά ημέρα της κρίσεως από
της αιωνίου και φοβεράς κολάσεως προσκυνώ, ευχαριστώ και δοξάζω το
πανάγιόν σου όνομα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Ευχή εις την υπεραγίαν Θεοτόκον, μητροπολίτου Ροστοβίας
(Του νεοφανούς αγίου και θαυματουργού εν τη Ρωσία, την έλεγε καθ’ εκάστην).
Από το "Μέγα Προσευχητάριον"
Α. Σιμωνωφ - Εκδόσεις Βασ. Ρηγόπουλου
Συ βοηθός αμαρτωλών, παράκλησις πασχόντων,
Συ ορφανών αντίληψις, ενίσχυσις καμνόντων.
Χειμαζομένων ει λιμήν, πτωχών παρηγορία,
αβοηθήτων δύναμις, χηρών παραμυθία.
Συ ευσεβών το στήριγμα, ελπίς απηλπισμένων,
των εναθλούντων έρεισμα, χαρά των τεθλιμμένων.
Συ σκέπη και αντίληψις των Σοι καταφευγόντων,
Συ ει στερέωμα πιστών, ρύστις κινδυνευόντων.
Σην κραταιάν αντίληψιν παράσχου μοι, Κυρία,
επί την Σην ενίσχυσιν θαρρώ, ω Παναγία.
Συ σκέπε, φρούρει, φύλαττε, από παντώς κινδύνου,
Συ των παγίδων ρύσαι με του δυσμενούς εκείνου.
Συ μοι γενού βοήθεια, σθένος και προστασία,
Συ μοι, Παρθένε, άχραντε, γενού μοι σωτηρία.
Σε δυσωπώ μεσίτευσον προς λύσιν οφλημάτων
τω Σω Υιώ και άφεσιν πολλών πλημμελημάτων,
Κόρη σεμνή, Βασίλισσα, κόσμου η σωτηρία.
Συ έσο μοι παράκλησις, χαρά, παραμυθία,
ίνα απαύστως εν χαρά υμνώ το όνομά Σου,
και ψαλλων μεγαλύνω Σε και τα θαυμάσιά Σου.
Πάλι με δέρνουν θάλασσες, κύματα, καταιγίδες,
συκοφαντίες, σύννεφα, κατατρεγμοί, παγίδες!
Ζάλες με κύκλωσαν πολλές, βέλη με σημαδεύουν,
θλίψεις και αναστεναγμοί, εχθροί με παγιδεύουν!
Μπροστά μου στήνονται σταυροί, θέλουν να με σταυρώσουν!
Μα εγώ τους ευεργέτησα! Γιατί θα με εξοντώσουν;
Γι' αυτό πάλι στα γόνατα, πέφτω Υπεραγία,
σταμάτησε παρακαλώ, κύματα και κακία...
Δος μου ευφροσύνη και χαρά, χαρά απ' τη δική Σου,
χαρά απ' τη Μεσιτεία Σου κι από τον Ποιητή Σου!
Χαρά απ' τον Παράδεισο κι από το έλεός Σου!
Χαρά από τα σπλάχνα Σου, χαρά από το Γιό Σου!
Είσαι Βασίλισσα χαράς και γλυκασμός Αγγέλων!
Είσαι δροσιά παντοτινή, άρτος των πονεμένων!
Χρόνια και χρόνια λαχταρώ, να ζήσω τη χαρά Σου,
τώρα μπροστά Σου Δέσποινα, την πήρα απ΄τη ματιά Σου!
Σ' ευχαριστώ Παρθένα μου, Αγία, Ευσπλαχνία!
Σ' ευχαριστώ χίλιες φορές, Χαρά και Σωτηρία...
Από την ποιητική συλλογή "Χαίρε Περιβόλι της Παναγίας" Θεσσαλονίκη 1999
Θυμήσου, Κεχαριτωμένη Παρθένε Μαρία,
ότι ποτέ δεν έμεινε αβοήθητος,
όποιος προσέτρεξε στη δική Σου προστασία,
ικέτεψε τη δική Σου βοήθεια,
ή αναζήτησε τη δική Σου μεσιτεία.
Εμπνευσμένος από αυτήν την εμπιστοσύνη,
προστρέχω σε Σένα, Παρθένε των Παρθένων,
Μητέρα μου, σε Σένα έρχομαι,
μπροστά Σου στέκομαι,
αμαρτωλός και μετανοημένος.
Ω, Μητέρα του Ενσαρκωμένου Λόγου!
Μην περιφρονήσεις τις παρακλήσεις μου,
αλλά κατά το έλεός Σου, εισάκουσέ με.
Αμήν
Παναγία
μου! Μητέρα μου Πονεμένη και Στοργική! Βασίλισσά μου, που προσκυνείσαι
από Τάγματα Αγγέλων και Αρχαγγέλων, και υμνείσαι από αναρίθμητα πλήθη
πιστών Χριστιανών σου, κλίνε, Παναγία μου, το αυτί Σου να Σου πω τον
μυστικό πόνο της ψυχής μου.
Με βλέπεις. Είμαι βασανισμένος άνθρωπος, αμαρτωλός, που δεύτερος
αμαρτωλός σαν και μένα άλλος, δεν υπάρχει. Θλίβομαι, πονώ, κλαίω,
σπαράζει η ψυχή μου που Σου το λέγω, Παναγία μου. Το κρατώ μυστικό από
τους άλλους. Γιατί πώς να τους το πω; Με τι λόγια, με τι κουράγιο να
τους μιλήσω, να τους παρουσιάσω την αθλιότητά μου, τις πολλές μου
αμαρτίες; Σε Σένα, Παναγία μου, Μητέρα μου Γλυκειά, λέω τον πόνο και
εκφράζω τη μεγάλη μου θλίψη. Τα βάσανά μου είναι πολλά, γιατί οι
αμαρτίες μου είναι πολλές και μεγάλες.
Έλα,
λοιπόν, Παναγία μου, Λυπήσου με και Βοήθησέ με. Δώσε μου μετάνοια, Δώσε
μου Χάρη να μετανοήσω, να κλάψω, όπως μου πρέπει, να πέσω κάτω να
ζητήσω το έλεος από τον Μονογενή Σου Υιό, να ειρηνεύσω, να σωθώ.
Παναγία μου, Παναγία μου, Κάνε μου τούτο το μεγάλο καλό. Σήκωσε από πάνω
μου την αμαρτία και τη θλίψη, τον πόνο της ψυχής μου. Διώξε από κοντά
μου τα βάσανα και τους πειρασμούς. Και Σώσε με, Γλυκειά μου Παρθένα,
Μητέρα του Κυρίου και Σωτήρος μου.
Αμήν.
